Naddźwiękowa fala uderzeniowa na tle Słońca – zobacz niezwykłe zdjęcie

1
270

Trudno znaleźć słowa, żeby opisać to zdjęcie. Robi kosmiczne wrażenie głównie ze względu na swoją rzadkość. Zrobiono zaledwie kilka takich i wszystkie oczywiście w celach poznawczych – naukowych.

Amerykański pilot testowy (Air Force) przeleciał na tle słońca samolotem T-38C z naddźwiękową prędkością tworząc niezwykle efektowną falę uderzeniową, którą udało się sfotografować.

Na zdjęciu widzicie Słońce oraz smugę kondensacyjną za samolotem. Zaś ta “pajęczyna” z prawej strony to właśnie fale powstałe na skutek gwałtownego wzrostu ciśnienia powietrza spowodowanego ruchem samolotu z prędkością przekraczającą prędkość dźwięku.

 

NASA użyła uwspółcześnioną wersję – uwaga – 150 letniej niemieckiej techniki fotografowania (Schilieren Imagery), wynalezionej przez fizyka Augusta Toeplera (dokładnie w 1864 roku) – w celu badania naddźwiękowego zachowania ciał w ośrodku (np. powietrzu). Technika ta jest dzisiaj używana do badania zachowania płynów i gazów o różnej gęstości – głównie w przemyśle lotniczym.

W tym wypadku udało się zwizualizować fenomen w pełnej skali z prawdziwym samolotem w trakcie lotu. Wyniki tego eksperymentu pozwolą naukowcom lepiej zrozumieć zjawisko i przez to projektować cichy naddźwiękowy transport przyszłości.

Ciekawostką jest to, że w tej chwili amerykańskie regulacje dotyczące ruchu lotniczego nad lądem nie dopuszczają nieograniczonego lotu naddźwiękowego. Prowadzone badania będą miały kluczowe znaczenie dla przyszłości naddźwiękowego komercyjnego transportu.

1 KOMENTARZ

  1. Istnieją w języku polskim odpowiedniki terminu Schlieren Imagery (,,obrazowanie smugowe”, ,,obrazowanie szlirenowe” lub ,,fotografia szlirenowa”). Warto też poprawić literówkę w tej nazwie (w tekście jest ,,Schilieren Imagery”). Dobrze jest też zauważyć, że w obrazowaniu szlirenowym nie są wykorzystywane metody komputerowej obróbki obrazu i dlatego technika ta jest tak stara! Podana data – 1864 – jest jednak wysoce umowna. Pełne zrozumienie fizycznego sensu zjawiska wykorzystanego przez Augusta Toeplera przyszło później, ale oczywiście jakaś cezura jest potrzebna. Paradoksalnie datę tę można jeszcze przesunąć wstecz, gdyż Toepler wykorzystał – opisaną już w 1858 roku przez Foucaulta – ideę oceny kształtu powierzchni zwierciadeł teleskopowych, tzw. metodę cieniową, do obrazowania przepływu płynów i wizualizacji fali uderzeniowej, czyli do obrazowania smugowego.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here