Nowe badania przeprowadzone przez zespół naukowców z Houston Methodist Research Institute (Instytut Badań Metodystycznych w Houston) przedstawiają potencjalną metodę wycelowaną bezpośrednio w telomery, która niemal całkowicie cofa proces degradacji starczej ludzkich komórek. Wcześniejsze testy podobnych metod potwierdziły ogromną skuteczność ich działania na myszach. Laboratoryjne testy przeprowadzone na komórkach pochodzących od pacjentów z genetycznymi wadami, powodującymi przyspieszone starzenie, wyglądają bardzo obiecująco.

Mechanika starości

Fenomen starzenia się komórek nie jest prostym zjawiskiem. Dzisiaj staramy się zrozumieć, co powoduje, że od pewnego momentu rozwoju komórki przestają się regenerować i ulegają degradacji. Eksperymentujemy na bardzo wielu płaszczyznach i angażujemy różnorodne specjalizacje. Niektórzy szukają odpowiedzi w mózgu, inni przyglądają się mitochondriom. Jeszcze inni podejrzewają wpływ któregoś z białek. Badania Houston Methodist Research Institute (HMRI) skoncentrowały się chromosomach.

Precyzyjniej – zespół kierowany przez prezesa kardiologii sercowo-naczyniowej Johna Cooke’a przyjrzał się telomerom – obszar zlokalizowany na krańcu każdego chromosomu, którego długość koresponduje z wiekiem komórek. Im jesteśmy starsi, tym nasze chromosomowe telomery są krótsze. Od wielu lat podejrzewamy, że mogą być one swoistym zegarem genetycznym informującym nasze komórki, kiedy mają przestać się prawidłowo replikować.

Zespół Cooke’a badał komórki pochodzące od dzieci z fatalną mutacją genetyczną zwaną progerią, powodującą bardzo szybkie starzenie.

W pracy badawczej opublikowanej w Journal of the American College of Cardiology, naukowcy odkryli, że przedłużenie skróconych telomerów efektywnie powstrzymało procesy starzenia w wyizolowanych próbkach komórek pobranych od pacjentów z progerią.

„Pokazaliśmy, że odwrócenie procesu skracania telomerów w komórkach pochodzących od tych dzieci, a następnie wydłużenie ich, znacząco cofnęło bardzo wiele problemów związanych ze starzeniem” – powiedział Cooke w czasie konferencji.

Wydłużanie telomerów poza laboratorium

Zespół Cooke nei był pierwszym, który odkrył wpływ długości telomerów na procesów degradacji starczej komórek. Pole to jednak nie jest dzisiaj uznawane za wystarczająco zbadane. Profesor genetyki medycznej Peter Lansdorp z University of British Columbia powiedział magazynowi Motherboard, że w tym obszarze jest jeszcze bardzo wiele do odkrycia. „Nietrudno znaleźć 70-letniego staruszka z dłuższymi telomerami niż przeciętny nastolatek” – powiedział, zauważając, że skracanie telomerów działa jak „mechanizm tłumienia guza” dla organizmu.

Co więcej, badając komórki wyizolowane od zaledwie 17 pacjentów, w środowisku laboratoryjnym, naukowcy muszą jeszcze potwierdzić, czy to samo zadziała w komórkach całego żywego organizmu. Następnym krokiem będzie poddanie takiej terapii pacjentów cierpiących na progerię.

Cook jest jednak pełen nadziei. „Będziemy w stanie, co najmniej, powstrzymać lub spowolnić starzenie i to jest to, do czego zmierzamy” – oświadczył na konferencji. „Chcę stworzyć terapię dla tych dzieci. To jest wielka niezaspokojona potrzeba”.

Przypisy: Motherboard, Houston Methodist Research Institute, Journal of the American College of Cardiology